The goodness in youf life

The goodness in your life

does not come to you

from someone else. 

When you see this, you will be free. 

There is no reason and no need to "play up" to another,

or to try to remain in their good graces.

Remain in your own,

by not betraying yourself.

Simply speak your truth, with gentleness and love. 

And have courage, for what you seek is not outside of you.

It is not a gift from another person.

It is yours -- to give, not to acquire.

Let no one, therefore, hold you hostage. 

Not your partner, not your boss, not your family...

and certainly not your God.

~ Neale Donald Walsch

Nelson Mandela

"Als de zon"

Onze diepste angst, 

is niet dat we onmachtig zouden zijn. 

Onze diepste angst betreft juist 

onze niet te meten kracht. 

Niet de duisternis, maar het licht in ons 

is wat we het meeste vrezen. 

We vragen onzelf af: 

Wie ben ik wel om mezelf briljant, schitterend, begaafd, geweldig te achten. 

Maar waarom zou je dat niet zijn. 

Je bent een kind van God. 

Je dient de wereld niet 

door jezelf klein te houden. 

Er wordt geen licht verspreid, 

als de mensen om je heen, 

hun zekerheid ontlenen aan jouw kleinheid. 

We zijn bestemd om te stralen, 

zoals kinderen dat doen. 

We zijn geboren om de glorie Gods die in ons is 

te openbaren. 

Die glorie is niet slechts in enkelen, 

maar in ieder mens aanwezig. 

En als we ons licht laten schijnen, 

schept dat voor de ander 

de mogelijkheid hetzelfde te doen. 

Als we van onze diepste angst bevrijd zijn, 

zal alleen al onze nabijheid 

anderen bevrijden. 

Nelson Mandela

Mediteren is

mediteren is

bevriend raken 
met de stilte. 

onderduiken in 
volle zintuigelijkheid 
warm van adem.

het buiten vanbinnen 
laten, de worsteling
terzijde. 

Zin en onzin van Mindfulness

Ik zal allerminst beweren iets te kennen van mindfulness, zeker na de ophefmakende reportage op canvas (16/05) en bijhorende krantenartikels oa. de Standaard. Het uithangbord 'therapeut' garandeert duidelijk geen eerlijke kennis hiervan, het diploma 'bachelor psychologie' evenmin... Toch wil ik er mijn bescheiden en onervaren zegje overdoen, vragen in de kantlijn stellen. Niet over de werkwijze en inhoud,

eerder of het te rijmen valt met onze drukke en prikkelende samenleving. Ik herinner me het gevoel toen ik in een bushokje naar de duizend kiezelsteentjes staarde en besloot er maar niet op te letten, na een 2-daagse sessie mindfulness voor hulpverleners waarbij we o.a. een halfuur lang met gesloten ogen aan een kei zaten te voelen, die we daarna langzaam doorgaven. Een bewustwordingsoefening, wellicht om de tastzin (misschien ook het verbeeldingsvermogen) aan te spreken. Maar wat doe je in Godsnaam met die wijd open zintuigen eens je de deur van het bezinningscenter uitstapt en overdonderd wordt door een niet te volgen hoeveelheid aan zintuigelijke prikkels en boodschappen?

Hoe krijgt je hoofd dit verwerkt na de zopas verworven geestelijke rust? Ik bedoel, is het niet soms nodig om in de metro naar je veters te staren en je gedachten te laten zoemen ipv alles en iedereen te zien voorbijflitsen? Is mindfulness alleen bedoelt voor rustige binnenshuiskamers? Of voor in de Alpen? Ik kan me de continue zen-toestand voorstellen van monniken in oranje-rode gewaden, ergens in een groene omgeving met houten gebouwen vol olielampjes en rinkelende belletjes en waar het lijkt alsof elke dag heel vanzelfsprekend volgt op de vorige.

My life's not that, far from it. Een vriendin had er een andere naam voor gevonden: mindfulness in de zin van micro-pauzes inbouwen. Waar ben ik, wat holt mijn geest achterna, voel ik nog dat ik een lichaam heb, eigenlijk een lichaam ben? Wat doe ik nu, wat heb ik eigenlijk nodig? Ik moet het me eigenlijk meermaals per dag afvragen, anders voelt het alsof ik koers vaar zonder kapitein. Of wèl met kapitein maar zonder boot. Anyway, ik laat het midden tussen de zin en onzin van mindfulness en zoem me er af en toe ook eventjes lekker mindless tussenuit.  

Welkom